Poręczenie kredytu

Istotą instytucji poręczenia jest zobowiązanie poręczyciela w stosunku do wierzyciela, że wykona on zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. Jest to jedna z form osobistych zabezpieczeń wierzytelności.
Poręczenie stanowi umowę pomiędzy poręczycielem i wierzycielem. Dla skuteczności ustanowienia poręczenia wystarczające jest złożenie pisemnego oświadczenia poręczyciela.

Poręczenia najczęściej są stosowane przy zabezpieczaniu wierzytelności pieniężnych, m.in. kredytów i pożyczek.

O zakresie zobowiązania poręczyciela rozstrzyga każdoczesny zakres zobowiązania dłużnika. Oznacza to, iż granice odpowiedzialności poręczyciela są wyznaczane przez zakres długu, który jest zabezpieczony poręczeniem, a zatem mogą ulegać zmianie. Spłata części pożyczki, bądź kredytu powoduje odpowiednio ograniczenie odpowiedzialności poręczyciela.

Jeśli jednak pożyczkobiorca nie będzie spłacał terminowo swoich zobowiązań i jego dług powiększy się o odsetki i koszty związane z dochodzeniem przez pożyczkodawcę wierzytelności, może zwiększyć się też odpowiedzialność poręczyciela.

Odpowiedzialność poręczyciela obejmuje obok zobowiązania głównego również świadczenia uboczne: odsetki za udzielenie pożyczki, a nawet koszty związane z dochodzeniem roszczeń przez wierzyciela.

Poręczenie może odnosić się praktycznie do każdego rodzaju zobowiązania już istniejącego bądź mogącego powstać w przyszłości i jest ściśle powiązane ze zobowiązaniem, które zabezpiecza. Oznacza to, iż nieważność zobowiązania, za które się poręcza powoduje nieważność poręczenia.

Kiedy zobowiązanie, które poręczyliśmy nie jest prawidłowo spłacane, to zazwyczaj:

• wierzyciel po kilkunastu upomnieniach do głównego kredytobiorcy zaczyna wysyłać upomnienia do poręczyciela
• jeżeli nie podejmiemy się spłaty danego zobowiązania nasza historia kredytowa wygląda źle - w BIK-u widniejemy jako klient który nie spłaca zobowiązania.